Een ontmoeting waarin oude ambachten weer even voelbaar worden.

Soms zit betekenis in iets eenvoudigs als wol door je handen laten glijden.

Als moderne schaapsherderin geef ik lezingen aan ouderen in verzorgingshuizen, waarin ik verhalen deel over een ambacht dat ooit vanzelfsprekend was — en dat ik vandaag opnieuw probeer te verbinden met deze tijd.

Van het hoeden van een kudde van 350 schapen, groeide mijn pad naar Wol & Wilg. Een plek waar ik werk met wat de natuur ons geeft: wol van Nederlandse schapen en wilgentakken uit een eeuwenoude familietraditie.

Tijdens deze ontmoetingen gebeurt er iets bijzonders.

Herinneringen komen boven. Gesprekken ontstaan.

Door het zien, voelen en ruiken van wol en natuurlijke materialen ontstaat er weer even verbinding — met vroeger, met elkaar, en soms ook met zichzelf.

Mijn border collie Espn gaat vaak mee. Haar rustige aanwezigheid brengt lichtheid en contact, zonder woorden.

Het zijn kleine momenten, maar ze raken iets groots:

de waarde van aandacht, ambacht en levende verbinding.

Ik geloof dat juist in deze tijd, waarin veel versnelt en digitaliseert, dit soort ervaringen van betekenis blijven — misschien wel meer dan ooit.

Mocht je werkzaam zijn in de ouderenzorg en interesse hebben in deze vorm van ontmoeting, dan kom ik graag in contact.